گَرُزمان ( سرای سرود و خانه­ ی خُنیا)

رامِش و خُنیا در فرهنگ و مَنش باورشناسی ایرانی تا بدان پایه گرامی و گران ارج بوده است که ارزش و کارکردی فراسویی و مینوی یافته است. نام آسمانِ بَرین یا عرش که نیاکان ما آن را کاشانه ­ی جان­های پاک و تابناک می­ دانسته­ اند و بهشتِ بَرین گَرُثمان، گَرُزمان بوده ­است.این نام در بُن به معنی سرای سرود و خانه ­ی خُنیاست.

گر زمان یابم ز احداثِ زمان شک نکنم           کز معالیش گَرُزمان به خراسان یابم

                                                                                                خاقانی

مه و خورشید با برجیس و بهرام                  زحل با تیر و زهره بر گَرُزمان

همه حکمی به فرمان تو رانند               که ایزد مر تو را داده است فرمان

                                                                                       دقیقی توسی

نکته­ ای دیگر نیک نغز و شگرف­، حتّا خردآشوب و اندیشه­ کوب­، آن است که این باورِ باستانیِ ایرانی­: باور بدانکه گَرُزمان یا عرش خانه ­ی خُنیاست و سرایِ سرود ، از فراسویِ هزاره ­ها ، همچنان پاییده است و بر جای مانده است و هنوز، بر زبان­ها ، روان است. هنگامی که آهنگی دلنواز و جان آویز را می­شنویم یا آوایِ اهوراییِ خواننده­ ای چیره زبان و شِکّردهان را و بر آن سر می­­ اُفتیم که رامشگرِ چرب دستِ نوشین زخمه و خواننده ­ی دستانزنِ شکّرشکن را ، با شگرف­ترین شیوه و رساترین روش و گزیده ­­ترین گونه­، بستاییم می­گوییم : « ما را به عرش بردی­ » خواست مان­، از این سَخته­ ترین سخن در ستایش­، آن است که­:

ما را با فسونِ فسانه­ گونِ زیر و بَم، به گَرُزمان بردی.

( از کتاب دمی با جادوی زیر وبم نوشته استاد دکتر میرجلال­ الدین کزّازی نشر مکتبخانه یحیی)

همچنین

گَرُزمان : آسمان برین یا عرش اَعلا ،آسمان و سپهر.

(اوستایی، از فرهنگ ریشه­ شناسی پاول هرن و هاینریش هوبشمان به تصحیح استاد دکتر استاد جلال خالقی مطلق نشر مهرافروز)

 

پیشنهاد نام و طراحی آرم گروه فرهنگی :

با سپاس از استاد دکتر علی بخت آزاد که با پیشنهاد نام زیبای گَرُزمان ،خود آرم زیبای گروه فرهنگی گَرُزمان را با نگاه بلندپروازانه­ ی خویش  به ریخت­ شناسی زیبای تار ایرانی و درک معناشناختی از واژه­ ی گَرُزمان طراحی کرده ­اند.

ساز تار از زیباترین و خوش نواترین سازهای ایران زمین است که با شنیدن آن نه تنها جان و تن آدمی دستخوش شورمندی و آگاهی می­گردد که جغرافیای ایران را به یاد می ­آورد. بی­درنگ ساز تار ایرانی ارمغان ایران زمین به جهانیان است.

خط ثلث شیوه ­ای زیبا در خوشنویسی و از خطوط شش­گانه است که آفرینش آن را به ابوعلی­بن­ مقله بیضاوی شیرازی نسبت داده­اند.گروهی بر این باورند که ثلث برآمده از خط کوفی است و برخی دیگر پیشینه­ ی خط ثلث به خط جلیل، که خود برگرفته از خط‌های نبطی و مُسْنَد بوده می­دانند و یا آن را بر گرفته از خط‌های ثلثین، خط طومار و خط نصف  دانسته‌اند. (میرابوالقاسمی، رقیه. دانشنامه بزرگ جهان اسلام، ثلث).

ادامه مطلب …